Tagarchief: antibiotica

MRI-scan in het AMC

Afgelopen woensdag zat ik een dagje in het AMC. Door de MDL-arts was er een MRI-scan ingepland om mijn darmen weer eens te bekijken.
Ze wou met name kijken of de vernauwing die toen in Zuid Afrika geconstateerd is er nog steeds zit en waar dan precies en hoe erg is die vernauwing dan nu nog.
Als ze dat goed bekeken hebben dan krijg ik een coloscopie waarbij ze met een ballon proberen die vernauwing op te rekken. Tegelijkertijd krijg ik dan ook een bronchoscopie waarbij ze mijn longen van binnen gaan bekijken. Gelukkig zal ik dan lekker slapen want anders geen slangen meer in mijn lijf.

Ik moest een uur van te voren aanwezig zijn om contrast vloeistof te drinken. Een goede liter contrastvloeistof verdund met water. De smaak was niet heel erg maar het dronk ook niet weg als water dus dan een liter wegwerken in een uur is nogal lastig. Kwamen ze mij ook nog eerder ophalen en ik was dus nog niet klaar.
Mri
Het was mijn eerste MRI-scan en ik vond het wel beetje spannend. Ik ben niet echt claustrofobisch maar het gevoel dat je levend begraven wordt vond ik toch niet zo fijn. Er zit denk ik iets van 10centimter ruimte boven je hoofd. Daarnaast wordt je ook een soort van vastgebonden en krijg je nog een corset achtig iets over je heen.
De eerste 5 minuten vond ik het dus allemaal wat minder prettig maar zelfs dit went en daarna lag ik er redelijk ontspannen bij.
Ik had het wel behoorlijk benauwd op een gegeven moment. Je ligt helemaal plat, iets dat mijn longen al niet zo prettig vinden maar ik moest ook regelmatig mijn adem inhouden. Een paar seconde lukt mij dit wel maar 20 seconde is voor mij echt te veel. Dit dan telkens herhalen en proberen vonden mijn longen niet fijn en ik lag dus uiteindelijk heerlijk te piepen in die kleine buis.
Op een gegeven moment kreeg ik via het infuus ook nog contrast ingespoten en daarna buscopan en middel dat je darmen stil legt zodat ze er betere plaatjes van kunnen maken.
Na een halfuurtje was het voorbij en kon ik weer op weg naar huis.
mri1
Wat mij het meeste tegenviel was hoe ik mij na die tijd voelde. Ik ben echt nog de hele dag goed belabberd geweest. Ik liep helemaal leeg, was heel erg moe, misselijk en had hoofdpijn. Waarschijnlijk bijwerkingen van de contrast maar iets dat ik niet verwacht had.
Inmiddels voel ik mij weer goed dus die troep is vast mijn lichaam uit.
Heel toevallig belde de arts terwijl ik dit blogje zat te typen. Dus ik kan meteen de uitslag geven.
Uit de kweken is in elk geval een bacterie gekomen die ze moeten gaan behandelen met een heftige antibioticakuur. Ze moet alleen nog even de definitieve uitslagen afwachten om te kijken welke antibiotica het meest geschikt is en tevens of ik daar dan wel tegen kan.
De MRI liet wel wat vernauwing zien nog maar die scopie moet nu wachten totdat de bacterie behandeld is. Ook omdat de bacterie klachten kan verklaren en wie weet knap ik ook al enorm op van die antibioticakuur.

Maaaaar ik ga nu vandaag eerst verhuizen!!!!!!!!!! En daarna komen de vervelende slangen en medicijnen en artsen wel weer.

Stilte

Sorry mensen even blog stilte vanaf mijn kant.
Ik ben weer behoorlijk ziek en zit er even helemaal doorheen.
Er is weer een extra antibiotica kuur gestart en de prednison die ik bijna had af kunnen bouwen is weer omhoog gegaan.
Baal, Baal, Baal!
Verder zit ik met een moeilijke keuze waar ik druk mee bezig ben in mijn hoofd.
Binnenkort ben ik er vast weer en dan zal ik meer vertellen.
Stay Tuned!
Liefs,
Jitske.

Groene monsters

Inmiddels hebben de groene monsters in mijn longen de overmacht gekregen en lig ik nu echt ziek in bed. Ik hoest de longen uit mijn lijf en heb koorts.
De snelle ingreep gisteren heeft niet mogen baten en de groene monsters zijn aan de overwinnende hand.
Gelukkig stond daar vanmorgen de dokter aan mijn bed en na een korte blik en een luisterend oor aan mijn longen werd besloten groter geschut in te zetten.
We gaan aan de antibiotica.
Dat is even slikken want zoiets wil je eigenlijk niet maar aan de andere kant ik voel me slecht en weet dat ik het nodig heb om die groene monsters aan te vallen.
Dat betekend ook Pas op de plaats! zoals de dokter dat zo mooi zegt. Op mijn kamer blijven, eten wordt nu automatisch drie keer per dag in mijn kamer bezorgd, pillen slikken, vernevelen, uitrusten.
Het is even goed balen maar het is niet anders en ik weet weer even heel goed waarom ik hier zit.
Dit is in Nederland ook een terugkerend iets en dat moet aangepakt worden.
We zijn hier voor het goede doel en ik heb nog steeds de afspraak dat dit de laatste keer ziek zijn is tijdens deze opname.
Samen met de antibiotica ga ik het gevecht aan en hopelijk knap ik dan heel snel op.
Ik zeg: Aanvallen!!!