Tagarchief: bezoek ziekenhuis

Colonscopie, Bronchoscopie en andere gezelligheid

Niet normaal hoe de tijd vliegt. Ik woon inmiddels alweer een dikke week in mijn eigen huis. Nu langzaam begint het echt te wennen en voelt het al meer als mijn huis.
Voordat het echt mijn thuis is zal het nog wel even duren maar dat komt er aan.

Vrijdag vertelde ik al even over het telefoontje van de MDL-arts.
Dat was even slikken!
Allereerst heb ik inderdaad een heftige darmbacterie die eigenlijk alleen bij mensen voorkomt die een heel slecht immuun hebben. Ach ja dat mijn Immuun niet al te best was wist ik al wel maar dat zo’n bacterie daar dan meteen weer gebruik van moet maken is een beetje jammer.
Deze bacterie is moeilijk om uit te roeien maar we proberen het in eerste instantie met een zware Antibiotica kuur van 10 dagen en dan kijken hoe het er voor staat. De kans dat die terugkomt is vrij groot maar ik ga er voor om dat meeliftende beestje helemaal te doden. De bacterie veroorzaakt ontstekingen in mijn darm en zorgt dus ook voor buikklachten.
Na dit goede nieuws kreeg ik te horen dat ik weer bloedarmoede heb. Nu is dat iets dat bij mij ook steeds weer terugkomt. Zodra ik stop met een ijzer kuur is het een paar maanden wachten totdat ik weer bloedarmoede heb. Dit geeft toch ook wel aan dat het niet goed gaat in mijn darmen want die vitamine tekorten zijn toch wel een probleem bij mij.
Hierna werd voorzichtig gebracht dat ze met spoed een Colonscopie (Darmonderzoek) en ook Bronchoscopie (Longonderzoek) wou inplannen.
Hier kijk ik erg tegenop en dit zal dan ook onder narcose gaan gebeuren. Het is zo gepland dat beide onderzoeken in één keer gedaan worden zodat ik niet ook twee keer onder narcose moet.
Ik vind het best wel eng. De colonscopie heb ik vaker gehad maar dat waren over het algemeen geen fijne ervaringen en de bronchoscopie lijkt mij ook echt niet prettig. Twee slangen in mijn lijf is beetje te veel van het goede. Gelukkig zal ik er niets van meekrijgen omdat ik lig te slapen.
Het gaat woensdag al plaatsvinden en morgen moet ik nog even mijn gezicht laten zien bij de anesthesie om goedkeuring te krijgen voor de narcose maar dat zal vast geen probleem opleveren. Dan moet ik dinsdag beginnen met laxeren voor het darmonderzoek en dan woensdag om 10.15uur lig ik (hopelijk al) slapend op de behandeltafel.
We moeten er maar weer het beste van maken en dit zal ik ook wel weer overleven. Hoe vervelend het ook is dat mijn lichaam mij altijd weer in de steek laat, ik blijf positief en doe wat ik kan.

Nog even wat leuk nieuws na mijn geneuzel over gezondheid. Gister een hele gave fotoshoot gedaan met een 9 jarig meisje.
Ze was de eerste die kwam voor de portretserie met sterke blikken die ik deze zomer gepland heb.
Na mijn oproepje had ik wel 100 aanmeldingen van kinderen die mee wouden doen en ik heb er een aantal uitgekozen. Verspreid over een paar dagen komen er steeds een paar kinderen bij mij thuis en ga ik proberen geweldige portretten te maken.
Gister was dus de eerste keer en ik vond het best wel spannend. Het is toch heel anders dan ik tot nu gedaan heb en dan is het altijd afwachten hoe het uitpakt. Ik ben ontzettend blij met het resultaat en kan niet wachten om de andere kids op de foto te zetten en dat resultaat te zien.
Ik zal binnenkort wel wat foto’s plaatsen van deze serie maar een voorproefje kun je al zien op – https://www.facebook.com/droomfotografie?ref_type=bookmark

Chef de Clinique

Vandaag was het zo ver, op bezoek bij Chef de Clinique.
Het is niet veel anders dan een longarts, alleen dan eentje die net een stapje hoger staat. Volgens mij is het een soort hoofd van de afdeling longziekte.
Het was een hele aardige vrouw die wel wat goede dingen zei.
Of het echt een doorbraak voor mij gaat betekenen weet ik niet maar het begin is er.
Het eerste bloed is afgetapt, beetje jammer dat ze de eerste keer mis prikte bij het lab, om mijn afweer te testen. Morgen staat er een zweettest op de planning om CF oftewel Taaislijmziekte uit te sluiten.
Op 13 mei heb ik weer een afspraak om de uitslagen te bespreken en te kijken hoe het gaat. Ik ga de prednison langzaam afbouwen omdat ze denkt dat dat voor mij niet het juiste middel is. Daar ben ik het zeker wel mee eens. Ik reageer er weinig tot niet op en toch blijven ze mij altijd volstoppen met dit paardenmiddel. We gaan kijken of het nu lukt om af te bouwen en dan ben ik hopelijk van die troep af. Wat wel fijn zou zijn is dat ze dan met een alternatief komt voor de periodes dat het niet goed gaat. Dat is nu voor latere zorg en dat moet hopelijk ook wel goed komen. Als het weer slechter gaat de komende weken tot aan de afspraak moest ik ook gewoon bellen en dan gingen we op dat moment kijken wat we het beste kunnen doen.
Nu eerst morgen de zweettest, om 13.30uur mag ik mij melden bij het laboratorium en dan gaan ze wat zweet van mij aftappen.

Hoe gaat het dan nu?
Nou ik krabbel langzaam weer omhoog.
Ik voel mij nog niet top maar probeer langzaam aan alles weer wat op te bouwen.
Elke dag een stapje verder.
Na een druk maar heel gezellig weekend was ik gister wel helemaal gesloopt en ik was zo moe dat ik er misselijk van was en zelfs heb moeten overgeven. Dat geeft toch wel weer even aan dat ik niet zo goed ben als ik mezelf soms doe geloven. Na een nachtje slapen voel ik mij nu wel weer wat beter en hou mijn eten weer binnen.
Het hoesten en de benauwdheid worden minder maar ik ben er helaas nog niet helemaal. Alles kost gewoon erg veel energie en daarom breng ik nog veel tijd door op de bank.
We bouwen het rustig op en dan komen we er wel.
Ik heb heel veel leuke dingen op de planning staan waar ik toch wel een stapje beter voor moet zijn om dat aan te kunnen dus daar ga ik naar toe werken.
Ik kom er wel!