Tagarchief: stedentrip Krakau

Blog 3 – Krakau – Auschwitz

DSC_0166Mijn laatste blog over Krakau zal ik besteden aan Auschwitz.
Een bezoek aan Auschwitz-Birkenau is indrukwekkend, interessant en heel bijzonder.
Ik weet nu 1.5 week later nog steeds niet precies wat ik er van moet denken en vooral wat ik erbij voel.
Tijdens de tour heb ik mij enorm afgesloten want als je alles binnen laat komen dan krijg je een enorme klap en zou je volgens mij niet meer normaal daar rond kunnen lopen.
Ik zag dit bij eigenlijk alle mensen gebeuren.
Hierdoor heb ik er wel een apart gevoel aan over gehouden want doordat ik op dat moment bij mij niet serieus heb door laten dringen dat daar 1,1 miljoen mensen zijn vermoord blijft het een beetje een grijs gebied qua gevoel.
Het is gewoon zo bizar en niet te geloven wat daar is gebeurd.
Heel stom kreeg ik bijna een soort van bewondering voor de nazi’s dat ze dat daar hebben kunnen doen. Uiteraard geen positieve bewondering maar wel over het feit dat ze 1,1 miljoen mensen hebben kunnen vermoorden zonder dat de wereld er van af wist of er iets direct tegen deed. Waarom zijn al die mensen mee gegaan tijdens die deportaties? Wat een macht moeten die mensen gehad hebben. Bizar, Bizar, Bizar en zo onwerkelijk. Alleen is het wel echt gebeurd en dit mag nooit vergeten worden.

We vertrokken vanuit Krakau met een grote toeristenbus.
Hier begon voor mij eigenlijk al het afsluiten.
De hele tijd heb ik bijna een soort slecht schoolreisje gevoel gehad en dit kwam mede doordat er zo ontzettend veel toeristen waren. Overal waar je keek zag je toeristen lopen.
Op zich geen slecht gegeven want wat daar gebeurd is moet levend blijven en dat kan alleen als er mensen blijven komen en de overblijfselen zien. Enkel toeristen die staan te poseren voor de poort van Arbeit macht frei of de gaskamer daar kan ik echt niet bij met mijn hoofd. Ik had daar best veel moeite mee. Leuk souvenirtje voor thuis? Aan iedereen laten zien dat jij in die gaskamer hebt gestaan? Een gaskamer waar 2000 mensen per keer vermoord werden? Nee, dat begreep en begrijp ik nog steeds niet.
Ik heb er dan ook bewust voor gekozen daar geen foto’s te maken. Ook van de vele persoonlijke items van de mensen heb ik geen foto’s gemaakt.
Uiteraard heb ook ik foto’s gemaakt want het is ook zeker een soort van bewijs. Misschien laat ik ze ooit wel aan mijn kinderen zien en vertel ik over wat ik daar heb gezien. Het verhaal moet doorverteld worden.
Enkel had ik voor mijzelf heel erg het gevoel dat ik niet van alles foto’s wou maken. Zo kon ik ook geen foto’s maken binnenin de gaskamer. Het enige wat ik daar kon denken was, ik wil naar buiten! Een enorm beklemmend gevoel overviel mij daar, kijkend omhoog naar de gaten waar het dodelijke gas naar binnen werd gegooid.

In de bus kregen we een 50 minuten film te zien over de bevrijding van het kamp door de Russen.
Interessante maar verschrikkelijke film om te zien.
Hierna kwamen we aan in Auschwitz 1.
Van Auschwitz 1 staat nog redelijk veel gewoon overeind omdat de nazi’s daar niet alles plat hebben gebrand. Ze hebben hier een museum van gemaakt. In elk blok, dat vroeger een barak was, is een onderdeel van het museum. Zo is er een blok waar je verschillende persoonlijke items van slachtoffer kunt zien. Koffers, brillen, kleding maar het meest indrukwekkendste voor mij was wel het haar. Een hele kamer vol met haar. Hier mocht ook geen foto van gemaakt worden maar dit was de enige plek waar dat verboden was.
We kregen een rondleiding door het museum.
Deze rondleiding werd gedaan door een vrouw die een persoonlijke band had met Auschwitz. Haar schoonvader heeft Auschwitz overleefd en zij had hem beloofd daar op een dag te gaan werken. Dit gaf wel een extra dimensie aan haar verhaal. Ze had er in elk geval echt een band mee en was niet zo maar een gids die haar verhaaltje vertelde. Ik was er op een speciale dag want het was precies 73 jaar geleden dat de eerste gevangenen naar Auschwitz werden gebracht.
Na Auschwitz 1 gingen we op weg naar Auschwitz-Birkenau.
Birkenau is eigenlijk het echte vernietigingskamp zoals wij dat kennen uit de verhalen en films. Hier zijn de massa moorden uitgevoerd op voornamelijk de Joden.
Birkenau hebben ze helemaal in originele staat gelaten maar er is niet heel veel meer van over. De Nazi’s hebben geprobeerd om zo veel mogelijk bewijs te slopen en te verbranden. Er staat nog genoeg overeind om een beeld te krijgen van hoe het daar moet zijn geweest en hoe verschrikkelijke groot het was.

Het was een indrukwekkend bezoek en ik ben toch blij dat ik dit met eigen ogen heb gezien.
Ik heb altijd de behoefte gehad om er eens te gaan kijken. Ik weet niet eens waarom dat was.
Het was heftig maar het is iets dat bewaard moet blijven en dat door verteld moet worden.

DSC_0114 DSC_0117 DSC_0119 DSC_0124 DSC_0140 DSC_0141 DSC_0143 DSC_0145 DSC_0147 DSC_0156 DSC_0159 DSC_0160 DSC_0163 DSC_0169

Advertenties

Blog 2 – Krakau – De zoutmijn

Vlakbij Krakau heb je een grote zoutmijn.
Van te voren werd dit mij door een aantal mensen aangeraden dus ik moest daar heen.
Je gaat tot 135 meter onder de grond en dat is best bizar.
Je hebt het niet echt in de gaten en je moet er ook niet te veel over nadenken want dan word je spontaan claustrofobisch.
Alles in de mijn is van zout, je kunt ook aan de muren likken en dan proef je dus echt het zout.
De mijnwerkers die hier vroeger aan het werk waren leefde een aantal jaar langer dan diegene die boven de grond werkte. Dit tot tegenstelling tot de mijnwerkers die in bijvoorbeeld een kolenmijn moesten werken want dat was verre van gezond.
De zoute lucht in de mijn is erg gezond en zorgde er voor dat ze ouder werden.
Op 135 meter diepte is ook een sanatorium voor longpatiënten.
In plaats van hoog op een berg gaan de mensen daar diep onder de grond. Misschien moet ik het toch eens proberen?
Er zijn heel veel gangen, ik geloof 240 km aan gangen in de hele mijn. Je kunt ook nog veel dieper dan dat de toeristische route gaat.
De toeristische route is ongeveer 3 km lang en bestaat uit gangen en een heleboel kamers.
Er is zelfs een grote kapel waar diensten gehouden worden en er is een balzaal.
Er zijn verschillende mogelijkheden om bijvoorbeeld te trouwen of een feest te houden in de zoutmijn.
Het was een hele ervaring en leuk om eens van binnen gezien te hebben.
Ik zou er niet snel nog een keer heen gaan maar voor zo’n eerste keer in een mijn was dit heel leuk om te zien.
De foto’s zijn niet allemaal even mooi omdat het daar beneden erg donker is op sommige plekken.
Toch zitten er wel een aantal goede bij die een mooi beeld geven hoe het er daar beneden uit ziet.

DSC_0172 DSC_0179 DSC_0183 DSC_0186 DSC_0188 DSC_0190 DSC_0199 DSC_0214

Blog 1 – Krakau

Vandaag Blog 1 van de Krakau serie.
Vandaag ga ik in op de stad zelf, de walking tours die ik daar gedaan heb en Schindler’s factory museum.

Krakau is echt een geweldige en veelzijdige stad met een geweldig oude stad.
Ik ben erg geïnteresseerd in geschiedenis en vind oude steden dan vaak ook een stuk interessanter dan nieuwe en moderne steden.
Krakau is tijdens de tweede wereldoorlog bespaard gebleven van bombardementen omdat de Nazi’s het zagen als een voormalige Duitse stad en dus als hun eigendom. Dit heeft er voor gezorgd dat de oude stad volledig bewaard is gebleven.

Ik heb twee walking tours gedaan, eentje in de Oude stad en eentje in de Joodse buurt en het voormalig Ghetto.
Deze tours deed ik met Free Walking Tour.
De naam zegt het al, een gratis wandel tour.
De gidsen doen dit gratis maar hopen uiteraard na de tour wel op een fooi, enkel is dat niet verplicht dus je kunt dit zelf achteraf bepalen.
De gidsen moeten een opleiding afgerond hebben en zijn dus ook echt op de hoogte van alle interessante weetjes en feitjes van Krakau.
Mijn voorkeur ging uit naar de Joodse buurt maar ook de oude stad was erg interessant.
Het is wel echt een walking tour dus dit betekend dat er ook daadwerkelijk veel gewandeld wordt. Dit merkte ik aan het einde van de dag ook behoorlijk aan mijn voeten die echt enorm pijn deden. Als je dus zo’n tour wilt doen, doe goede schoenen aan!

Schindler’s factory museum mocht ook niet ontbreken in mijn programma en ik ben daar mijn laatste middag in Krakau nog heen gegaan. Ik moet bekennen dat het museum mij een beetje tegenviel. Het ging niet zo zeer over Schindler en wat hij heeft gedaan maar het is een algemeen museum over de tweede wereldoorlog in Krakau. Zeker nog steeds erg interessant maar ik had daar inmiddels tijdens o.a. de tour door de Joodse buurt en het voormalig Ghetto al erg veel over gehoord en was dus al behoorlijk goed op de hoogte. Het was wel een erg mooi opgezet museum met veel foto’s en verhalen van mensen die het mee hadden gemaakt. Wel was het kantoor van Schindler te bekijken en de beroemde toegangspoort was ook te bewonderen.

Al met al ben ik erg te spreken over de stad Krakau en ik kan mij wel voorstellen er nog eens een keer heen te gaan.
Nu volgen de foto’s van de stad en het museum.
Het zijn er weer een heleboel dus neem rustig de tijd om ze te bekijken!

DSC_0001 DSC_0006 DSC_0013 DSC_0019 DSC_0025 DSC_0027 DSC_0043 DSC_0050 DSC_0056 DSC_0059 DSC_0064 DSC_0069 DSC_0073 DSC_0083 DSC_0085 DSC_0089 DSC_0090 DSC_0093 DSC_0095 DSC_0096 DSC_0101 DSC_0105 DSC_0215 DSC_0218 DSC_0224 DSC_0225

Back Home

Na een paar dagen blog stilte omdat ik in het geweldige Krakau verbleef ben ik er weer.
De foto’s van Krakau ga ik straks allemaal uitzoeken en selecteren en dan zal ik ze natuurlijk aan jullie showen.
Het zullen wel weer meerdere blogjes gaan worden want ik heb veel gezien en gedaan.
Krakau is echt een geweldige stad waar onwijs veel interessante dingen te bekijken zijn.
De geschiedenis die in die stad hangt is overweldigend en daar ik hou enorm van, ik kan daar echt van genieten.
Het waren een paar gave dagen en het hostel waar ik verbleef maakte mijn stedentripje compleet!
Heel snel zullen er blogs volgen over mijn verblijf in Krakau.

Voor ik naar Krakau vertrok was ik nog langs geweest bij de vampiers om bloed af te geven.
Ik heb geen Malaria maar had dat ook niet echt verwacht. Dit kreeg ik dezelfde dag nog te horen dus dat was wel netjes.
Helaas is mijn andere bloed op mysterieuze wijze van de aard bodem verdwenen dus verder geen uitslagen voor mij.
Ik mag morgen weer even langs komen om wat buisjes met bloed te vullen.
Heel fijn, NOT!

Als het goed is krijg ik vandaag mijn rooster van Simbo over welke kinderkampen ik ga begeleiden.
Heel spannend! Waar zal ik ingedeeld worden? Mag ik naar het buitenland of blijf ik in NL? Ben ik ingedeeld bij één van mijn voorkeuren? Welke leeftijden krijg ik in mijn groep? Nou een heleboel vragen die hopelijk vandaag beantwoord gaan worden.

Ik kom snel weer bij jullie terug met nieuwe updates!

Garfield pleister

Vanmorgen voor de zekerheid toch even langs de huisarts geweest. Wou al een paar weken een bloedtest aanvragen en zo kon ik het mooi combineren met het feit dat ik nog steeds niet top fit ben.
Na een kort gesprekje en onderzoekje ging ik dan ook de spreekkamer uit met een bloedtest voor o.a. mijn schildklier en malaria.
Malaria? Ja, ze wilt me toch testen op malaria.
Nu is het zo dat Malaria in principe niet voorkomt in Tunesië maar het is wel Afrika en iemand die uit Afrika terugkomt met koortspieken wordt al snel verdacht van Malaria.

Op naar de bloedzuigers, na eerst 3 buisjes normaal bloed gegeven te hebben blijkt dat je voor de malaria test een ander soort bloed nodig hebt. De malaria parasieten zitten meer in de kleine/smalle uithoeken van je lichaam zoals in je vinger. Een vinger prikje dus maar wel eentje waarbij ze een paar minuten de bloed druppels uit mijn vinger moest knijpen om twee kleine buisjes te vullen.
Als kerst op de taart kreeg ik een mooie Garfield Pleister. Ik ben waarschijnlijk heel flink geweest!image

Alles bij elkaar voel ik mij gelukkig wel wat beter en heb daarom besloten om wel naar Krakau te gaan. Ik ga alleen dus kan zelf beslissen wat ik ga doen, hoeveel ik wil en vooral kan lopen, wanneer ik een uurtje op een terras ga zitten etc.. Omdat het dus helemaal aan mij is, durf ik het wel aan om te gaan. Het wordt er ook nog eens prachtig mooi weer dus dat gaat helemaal goed komen.
Heb er heel veel zin in.
Ik vlieg morgen om 15.15uur met Ryanair naar Krakau en moet dan nog een klein stukje in de trein naar het centrum. Ik ben nu nog wat meer aan het kijken wat ik echt wil zien en doen en dat is een heleboel. Ik zal waarschijnlijk keuzes moeten gaan maken maar als het me heel goed bevalt en ik meer wil zien dan heb ik een mooi excuus om nog eens terug te gaan.

Krakau, ik kom er aan

Gisteravond heb ik een ticket geboekt naar Krakau.
Zo gaaf!
In het kader van mijn dromenlijstje voor 2013 is dit een mooie toevoeging. Eén van mijn dromen was om tenminste 1 stedentrip te doen in 2013.
Nu tel ik Disneyland ook wel een klein beetje als stedentrip want ja Disneyland is een stad op zich zelf maar Krakau wordt dan mijn eerste echte stedentrip.
Woensdag 12 juni vertrek ik met Ryanair vanaf Eindhoven naar Krakau om dan zondag 16 juni weer in Nederland terug te komen.
4 nachten en 3 volle dagen om te besteden in Krakau.
Ik kan niet wachten om deze stad te gaan ontdekken.
Het is al heel erg lang mijn droom om naar Krakau te gaan vanwege de enorme geschiedenis die er in die stad hangt. Mijn interesse gaat dan voornamelijk uit naar de Tweede wereldoorlog iets waar ik mij van kleins af aan al voor interesseer. Uiteraard staat er dus ook een dagtrip gepland naar concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. Dit zal waarschijnlijk een heftige ervaring gaan worden maar het is iets dat ik erg graag wil meemaken.
Mijn hostel is ook al geboekt en ik ga 4 nachten slapen in het Greg&Tom hostel. Volgens mij een erg leuk en gezellig hostel dat veel gratis extra’s biedt en lekker centraal in Krakau ligt.
Als je tips hebt voor mij over dingen die ik moet zien, doen of proeven laat dan een reactie achter of stuur een email. Alles is welkom!
Wawel kasteel krakow 4

Eén van de grootste pleinen van Europa krakow

Auschwitz OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De fabriek van Schindler IM000560.JPG

Greg&Tom hostel krakow 5