Tagarchief: vrijwilligerswerk Zuid Afrika goedkoop

Groot Bezoek

1379945_736741839675309_885309032_nDe titel van mijn blog heeft deze keer twee betekenissen.
De ene is dat we Groot bezoek hadden bij Kwa.Mama in de vorm van een inspectie van Social Development.
De tweede is dat 12 december mijn Zusje en Vader voor bijna 3 weken naar Zuid Afrika komen.
Twee keer groot bezoek dus!

Vanuit de geweldig aardige en fijne oud committee leden was er een klacht naar Social Development gegaan. Die mensen hebben al die tijd geen hand uitgestoken naar Kwa.Mama maar nu moest er opeens een afspraak komen.
Prima! Wij hebben niets te verbergen en de klachten zijn fabels dus kom maar op.
Ze zouden eigenlijk maandag om 10.00uur komen.
Vrijdag ochtend krijg ik een telefoontje dat Social Development over 25 minuten een bezoek komt brengen. Wat???
Ik had net een meeting met de staff achter de rug om ze te vertellen over het grote bezoek op maandag en wat er allemaal gedaan moest worden van te voren. Nu hadden we maar 25 minuten om ons voor te bereiden.
Gelukkig hebben ze de hele week al keihard gewerkt en in die 25 minuten konden we de laatste dingen best nog aardig op orde maken. Het was even hectisch maar het is wel een manier om deze mensen hard aan het werk te krijgen. Misschien moeten we dus elke week maar een spoed bezoek inplannen.
Ze kwamen met een delegatie van 4 mensen en ze keken allemaal lekker zuur. Kon geen glimlachje vanaf.
Frieda nam de 3 dames mee op stap en ik ging samen met een man de klassen langs. Hij wou van elke klas de leerkracht spreken en dan heb je een gesprek van: Wat voor diploma heb je? – Grade 9 (Dat is dus nog niet eens middelbare school afgemaakt). Wat is je telefoonnummer? – Die heb ik niet. Je begrijpt het al, dat verliep heerlijk soepel.
Dan komt die man ook nog met belachelijke regels aanzetten. Blijkbaar mogen de leerkrachten zelf geen stoel hebben.
Dat was nog een leuk misverstand want toen hij begon over de stoel van de leerkracht dacht ik dat hij bedoelde dat die plastic stoel niet ergonomisch verantwoord was. Ik begon dus al te wauwelen dat we geen geld hebben voor goede stoelen. Toen ik er uiteindelijk achter kwam dat hij bedoelde dat de leerkracht ten allen tijde moet staan en niet mag zitten stond ik toch wel even met mijn mond vol tanden.
Dat was één van de vele mankementen die wij bij Kwa.Mama hebben.
Ze schijnen nu een rapport te gaan schrijven over de dingen die wij moeten verbeteren. Frieda denkt dat we dat rapport nooit zullen zien en als die al komt dan kunnen ze ons niets maken. Kwa.Mama is eigenlijk een soort prive/particuliere school en heeft niets te maken met de overheid scholen. Wij kunnen dus onze eigen regels maken en als wij het goed vinden dat de leerkracht op een stoel kan zitten dan is dat onze beslissing.
Dat was dus het eerste grote bezoek, weer een hele ervaring rijker.
1374265_736310566385103_512601941_n
12 december komen mijn vader en zusje aan in Zuid Afrika. Ze blijven bijna 3 weken en vliegen op 30 december terug naar Nederland. Met kerst zijn we dus gezellig samen en dat is wel heel erg leuk. Daarnaast vind ik het zo fijn dat ik ze kan laten zien wat ik doe hier en dat ze Kwa.Mama in het echt kunnen bewonderen. Verhalen en Foto’s zeggen veel maar lang niet alles. Het zelf zien, ruiken, voelen en beleven is zo anders en dat ik dat nu met hun kan delen is echt geweldig.

Dit weekend doe ik lekker rustig aan.
Ik ben niet helemaal fit en wat benauwd. Lekker op mijn bed met mijn laptop en serie’s kijken.
Heerlijk even uitrusten!
Gister nog wel kleine wandeling gemaakt naar de winkels om gas te bestellen voor Kwa.Mama en daarna Frozen Yoghurt gegeten bij Wakaberry. Over Wakaberry ga ik nog wel eens een aparte blog schrijven want dat is zo’n leuk concept en ik zou het eigenlijk naar Nederland moeten halen.

Advertenties

Isiaiah 54

Gisteren ben ik samen met het Noorweegse paar bij Isiaiah 54 Children’s Sancuatary op bezoek geweest.
Isiaiah 54 zit in Durban en vangt kinderen van alle leeftijden op in een groot huis.
Ze hebben het moeilijk op het moment, al 6 weken geen elektriciteit en dat met ongeveer 15 kinderen.
Ze vangen daarnaast ook nog twee meiden op die beide net een baby hebben gekregen.
De kinderen hebben het daar goed en je ziet dat ze happy zijn daar.
Het is een enorm verschil met Kwa.mama. Bij Kwa.Mama zijn de kinderen vies, ziek, krijgen soms maar heel weinig te eten en bij Isiaiah 54 zijn de kinderen schoon, goed verzorgd, krijgen genoeg te eten, spreken Engels etc. Mooi om te zien dat ze het daar goed hebben!

Vandaag is het hier koud, echt koud – Nederlands koud.
Gisteravond al regen en harde wind en voor vandaag is er nog meer regen voorspeld plus dan de kou.
Er was eerst een warmte front waarbij we een dag hadden van ongeveer 30/32 graden en nu in één keer gedropt naar 17 graden. Het lijkt dus echt Nederland wel. Gelukkig ben ik er aan gewend als echte Hollander oftewel Dutchman zoals ze dat hier noemen.
Afrikaners noemen ze hier ook wel Dutchman, aangezien de meeste Afrikaners hier een achtergrond hebben van de Hollandse inval lang geleden.

Nog een nieuwtje is dat er vanaf November nog een vrijwilligster uit Nederland komt helpen bij Kwa.Mama.
Ze blijft tot eind februari dus ook een lange periode en kan op die manier Kwa.Mama echt helpen.
AfricaVolunteerKwamama komt aardig van de grond en dat moet nog meer worden.
Ik wil jullie daarom om een gunst vragen. Zouden jullie onderstaand bericht willen delen op facebook of twitter of waar dan ook? Zo dat we meer bekendheid krijgen en de kinderen bij Kwa.Mama meer hulp kunnen bieden.
Alvast heel erg bedankt!!!

We need volunteers for Kwa.Mama Care Centre in South Africa. Please come and help the sweet children of Shakashead. All the information is on our website. Please share this message and spread the word!!!! http://africavolunteerkwamama.wordpress.com/

Dan nu nog een paar schattige foto’s van mijn bezoek aan Isiaiah 54.

DSC_0104

DSC_0105

DSC_0107

DSC_0108

DSC_0111

DSC_0113

DSC_0114

DSC_0122

Nog meer bezoek bij Kwa.Mama

DSC_0079
Tweede werkdag bij Kwa.Mama en weer eentje die heerlijk hectisch verliep.
Net zoals gister zou er weer een school komen met studenten.
Enkel dachten wij dat er rond de 20 zouden komen, dus toen er 60 op de stoep stonden was dat even omschakelen.
De plannen die we hadden waren nu niet echt uitvoerbaar meer want het was te druk en chaotisch.
Hierdoor hadden we eigenlijk een soort zelfde dag als gisteren.
Deze studenten hadden een korte poppenkastshow georganiseerd en ook weer kleurplaten etc. meegenomen.
Daarnaast hadden ze voor elk kind een roze bal en dit vonden ze echt geweldig. Wat wel zo is met deze kinderen, je geeft ze iets als een bal en na een paar is de bal kapot of verdwenen. Die dingen verdwijnen op mysterieuze wijze altijd.
Ze nemen ze mee, gooien ze over het hek, maken ze kapot.
Ze noemen de kinderen RAW of te wel Rauw en dat is echt zo. Deze kinderen kun je op geen enkele manier vergelijken met onze kinderen. Hun leven is zo anders en hier gedragen ze zich ook naar.
Iets dat je moet leren en moet uitvinden naar mate de tijd vordert.

Nu alle problemen met de committee zijn opgelost hebben ze het stokje aan mij overgedragen. Super gaaf dat ze het vertrouwen in mij hebben en aan mij geven, na pas 5 dagen hier te zijn. Enkel ook wel heel spannend voor mij.
Heb er wel heel veel zin in en omdat ik er waarschijnlijk toch elke ochtend zal zijn is het ook goed te doen en kan ik ook proberen echt iets te veranderen.
Er moet zo veel gebeuren en ik ben vandaag begonnen met het maken van een schoonmaak/opruim lijst.
Kwa.Mama ziet er helaas vanwege slecht management de afgelopen twee maanden slecht en vies uit. Dit is het eerste dat moet veranderen want het is nu gewoon ook gevaarlijk op het terrein voor die kleintjes.
Een lijst met duidelijke punten die de staff members moeten aflopen en in deze dagen voor elkaar moeten krijgen. Ik ben heel erg benieuwd hoe dit zal gaan want het zijn lieverds die daar werken maar de meeste zijn zo lui.
Ik zal het zien als ik volgende week weer naar Kwa.Mama ga.

Morgen ga ik niet naar Kwa.Mama maar samen met een stel Noorweegse mensen naar Isiaiah 54.
Dit is een wees/kinderhuis in Durban waar rond de 15 kinderen wonen die om één of andere reden niet meer thuis kunnen blijven. Ik had voor mijn komst al contact met één van hun werknemers want dat is namelijk een Nederlands meisje dat hier na vrijwilligerswerk is blijven plakken.
De Noorweegse mensen zijn vrienden van Kwa.Mama en op één of andere manier is dit zo samen gekomen en zijn zij nu in contact met Isiaiah 54 om ze te helpen. Isiaiah heeft op dit moment bijvoorbeeld geen geld om elecitriciteit te betalen en dat in een huis met 15 kinderen.
Ik zal morgen zien hoe het eruit ziet. De Noorweegse mensen vroegen mij voornamelijk mee om foto’s te maken dus dat zal ik dan ook zeker doen.
Nu zal ik eerst de foto’s van vandaag laten zien.
DSC_0003

DSC_0016

DSC_0033

DSC_0036

DSC_0055

DSC_0059

DSC_0069

DSC_0077

DSC_0098

Eerste werkdag bij Kwa.Mama Care Centre

DSC_0011
Vandaag was mijn eerste echte werkdag bij Kwa.Mama en het was vermoeiend maar geweldig!
Het is een te gekke plek en iedereen die daar naar binnen loopt is meteen verliefd.
Op de plek en op de kinderen.
Dat is mij ook al overkomen en dat gaat nog veel meer mensen overkomen.
We gaan rocken met ons internationale vrijwilligers programma, ze hebben de vrijwilligers zo ontzettend had nodig.
Iedereen die hier komt gaat verliefd worden en Kwa.mama in zijn of haar hart dragen.
DSC_0232
Mijn eerste dag was meteen een speciale want Crawford Highschool kwam met 72 leerlingen om te helpen.
72 leerlingen en 5 leerkrachten + 100 kinderen + 10 staff members, een drukke boel!
Het begon allemaal vrij chaotisch en hectisch.
Toen ik binnenkwam waren alle kinderen als gekke buiten aan het rondrennen.
Het eerste wat ik ze heb laten doen is alle kinderen naar hun eigen klas laten gaan zodat de leerlingen groepjes kinderen konden ophalen.
DSC_0205
Ik heb de Crawford leerlingen verwelkomt en ze de kinderen uit de klas laten halen.
Chaos!!!! Gelukkig waren de leerlingen geweldig en hebben ze het super opgepakt. De kinderen loved it en zaten vast geplakt aan de leerlingen.
Spelletjes spelen, kleuren, knuffelen – de hele ochtend waren de kinderen druk bezig.
Ik was er om alles te coördineren en foto’s te maken. Foto’s heb ik gemaakt, een heleboel.
Het was een hectische dag en heb natuurlijk niet echt een beeld gekregen van een normale dag zoals dat nu routine is bij Kwa.Mama. Dat komt nog wel en ook vandaag heb ik alweer zo veel gezien dat veranderd kan worden.
Alle proberen met de committee zijn opgelost en nu gaan we echt opbouwen en ik mag er een onderdeel van zijn. Een groot onderdeel! Ik kan niet wachten totdat alles op zijn plek gaat vallen en Kwa.Mama gaat lopen als een trein.
DSC_0018

DSC_0031

DSC_0060

DSC_0085

DSC_0093

DSC_0119

DSC_0125

DSC_0158

DSC_0164

Kriebels

De tijd vliegt.
Nog twee nachtjes en ik vlieg naar Dubai, nog vijf nachtjes en ik zet voet op Zuid Afrikaanse bodem.
Bizar hoe snel de tijd nu gaat.
Kroop het de eerste maanden voorbij, nu vliegen de dagen weg.
Ik heb er ontzettend veel zin in dus dat de tijd vliegt is helemaal niet erg maar het is ook wel een dubbel gevoel.
Ik ga toch voor langere tijd van huis weg, laat hier mijn vertrouwde leventje achter en ga nieuwe dingen ontdekken.
Geweldig, ik kan niet wachten maar spannend is het wel.
Ik heb de Kriebels, reiskriebels en spanningskriebels.

Het proef inpakken is goed gegaan dus dat is een pak van mijn hart.
Mijn mooie idee van Backpack in mijn Koffer gaat dus wel lukken.
Nu was het proef inpakken nog lang niet met al mijn spullen dus ik hoop dat het morgen ook echt past want anders ga ik gillen.
Ik neem echt niet extreem veel mee maar alleen die backpack en mijn medicatie zorgen er voor dat zo’n koffer al snel vol zit.
We zullen het zien morgen!
Ik mag wel 30 kilo mee omdat ik met Emirates vlieg dus dat geeft al een hoop extra ruimte.

Kriebels, Kriebels, Kriebels!

Definitieve logo - Kwa.Mama